نورس دماوندی
شمارهٔ ۳
ممتاز دو کونیم به تایید علی
منظور بهشتیم به امید علی
شد مشرق مهر علی ام کعبه ی دل
چون کعبه که شد مشرق خورشید علی
نورس دماوندی
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۵هر چند چو روز خود نیم نامه سفید
- شمارهٔ ۶قرآن که سرور سینه ی آگاه است
- شمارهٔ ۷هم در لگن سپهر از شمع خور است
- شمارهٔ ۸هرگز مطلوب محو طالب نشود
- شمارهٔ ۹در قافله زنده دلان بانگ نوایم
- شمارهٔ ۱۰چون غنچه تو را خرده کند جا در مشت
- شمارهٔ ۱۱از دور چو آن شعله ی سرکش دیدم
- شمارهٔ ۱۲عرش آینه دار مهد علیای علی است
درباره‌ی نورس دماوندی
میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.