پرش به محتوای اصلی
نورس دماوندی نورس دماوندی

غزلیات

شمارهٔ ۶۵

ای ز تمکین تو چون کوه قوی پشت حباب

ز آتشین عکس رخت کعبه‌ی زردشت حباب

چون نگردد دلم از ناخن اغیار خراب

خانه‌پرداز شد از زخم سرانگشت حباب

فال رخسار عرق ناک تو در بحر زدم

ساخت پر چون صدف از عقد گهر مشت حباب

ناخن موج کند زیر و زبر بنیادش

می‌نهد بر ورق بحر گر انگشت حباب

می‌کشد بحر در آغوش به یک چشم زدن

نورس از غیرت این وصل مرا گشت حباب

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۷ای پر پروانه‌ی شمعت چراغ آفتاب
  2. شمارهٔ ۶۸مصحف حسن تو افکند چو تصویر در آب
  3. شمارهٔ ۶۹از آب و تاب عکس تو ای مه جبین به آب
  4. شمارهٔ ۷۰اشک گلگونم کشد هرجا عنان عندلیب
  5. شمارهٔ ۷۱ابروی اوست مطلع دیوان آفتاب
  6. شمارهٔ ۷۲مست خوابم را کند مژگان گشایی آفتاب
  7. شمارهٔ ۷۳تا بساط خاک را پیچید چشم تر در آب
  8. شمارهٔ ۷۴مُردم از نقش آن گل سیراب
همه‌ی غزلیات ←

نورس دماوندی درباره‌ی نورس دماوندی

میرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.