نورس دماوندی
ریخت خون دل پرتاب و تبم بی زنهار
شیوه ی چشم غزال تو بود شیر شکار
نیمه از باده ی نظاره لبالب ز حیا
ساغر نیمه ی لبریز بود نرگس یار
تا مرا بر چمن حسن تو افتاده نگاه
می زند جوش ز نظاره ی من خون بهار
اشک او باخته رنگ گل شفتالو را
باز شد نورس از آن سیب ذقن برخوردار
درباره‌ی نورس دماوندیمیرزا محمدحسین دماوندی متخلص به «نورس دماوندی» زادهٔ دماوند بود و در همان شهر بالیده بود. از تاریخ تولدش اطلاعی در دست نیست ولی در اواخر قرن یازدهم می‌زیسته و پس از چندی به اصفهان مهاجرت نموده و در زمرهٔ شاگردان صائب تبریزی قرار می گیرد. علاوه بر شاعری در خوشنویسی نیز اهتمام داشته و تنها نسخهٔ دستنویس دیوان شعری که از...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.