پرش به محتوای اصلی
حکیم نزاری حکیم نزاری

غزلیات

شمارهٔ ۹۲

چون لبت مصرکی خیزد نبات

کز نباتت می چکد آبِ حیات

دوستانت ز آبِ حیوان بی نصیب

تشنگان جان داده نزدیکِ فرات

صانع از روی تو شمعی برفروخت

دفع ظلمت را میان کاینات

پیشِ نقشِ رویت ایمان آورند

بت پرستانِ زمینِ سومنات

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۹۴گرم زمانه دهد از بلای عشق نجات
  2. شمارهٔ ۹۵ما را ز عشق کی بود ای دل به جانت نجات
  3. شمارهٔ ۹۶صبح دم خیز من النوم الصّلات
  4. شمارهٔ ۹۷چون دردمند به حیّ علی الصّلات
  5. شمارهٔ ۹۸گر گذر کردی بتِ ما بر دیارِ سومنات
  6. شمارهٔ ۹۹دوستان با جگرِ تشنه رسید آب حیات
  7. شمارهٔ ۱۰۰یاد باد آن شب که خوش کردم شبت
  8. شمارهٔ ۱۰۱دوش برقع ز روی باز انداخت
همه‌ی غزلیات ←

حکیم نزاری درباره‌ی حکیم نزاری

حکیم سعد الدین پسر شمس الدین پسر محمد نِزاری فوداجی بیرجندی قُهستانی در سال ۶۴۵ هجری قمری در روستای فوداج بیرجند به دنیا آمد. وی پس از پایان تحصیلات مقدماتی خود در بیرجند و قاین، به مطالعه ادبیان و علوم متداول زمان خود در قهستان پرداخت. او از جوانی به دیوانی (=کار دولتی) روی آورد. در سال ۶۷۸ هجری قمری به آذربایجان، ارا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.