پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۱۴۲

بر طبع ساده زود شود خوشگوار بحث

دارد برای طفل شکر در کنار بحث

پر خشمگین مباش چنان کز پی نزاع

بر هر غبار خاسته سازی سوار بحث

از هر غمی به خاطر ما کین سبک تر است

این راح ما به روح کند در عیار بحث

آنم که حال مستی و مخموریم یکی است

هرگز نکرده ام به کسی در خمار بحث

ریزم گل نیاز و تضرع در اضطراب

ز ابر ستیزه ام نگرفتست بار بحث

خط مسلمی به کف صدق داده اند

هرگز ز راستی نشود شرمسار بحث

مطلب گریزد از تو «نظیری » جفا مکش

جز در ضمیر کند نگیرد قرار بحث

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۴ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچ
  2. شمارهٔ ۱۴۵گوش گل می‌درد از مژده هنگام صبوح
  3. شمارهٔ ۱۴۶دهل و نای دریدیم به آوازه صبح
  4. شمارهٔ ۱۴۷مانده ام با دلی از هجر عزیزان مجروح
  5. شمارهٔ ۱۴۸چگونه نام تو آریم بر زبان گستاخ
  6. شمارهٔ ۱۴۹چو نیست حد که به بالین نهیم سر گستاخ
  7. شمارهٔ ۱۵۰بیگانه چون رود به در آشنا رود
  8. شمارهٔ ۱۵۱بر قفا چشمت نمی افتد چو این در واشود
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.