پرش به محتوای اصلی
نظیری نیشابوری نظیری نیشابوری

غزلیات

شمارهٔ ۱۳۸

غیر من در پس این پرده سخن سازی هست

راز در دل نتوان داشت که غمازی هست

زخم کاریست صراحی و قدم برچینید

نیم بسمل شده ای را سر پروازی هست

بلبلان! گل ز گلستان به شبستان آرید

که درین کنج قفس زمزمه پردازی هست

گو که این صف شکنان قصد ضعیفان نکنند

که درین قافله گاهی قدراندازی هست

تو مپندار که این قصه به خود می گویم

گوش نزدیک لبم آر که آوازی هست

عشق بازیم به معشوق مجازی انداخت

کز نیازیم که با اوست به خود نازی هست

دی «نظیری » نرسیدست که امروز رود

صحبتی را بود انجام که آغازی هست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۴۰رفتی به بزم غیر و نکونامی تو رفت
  2. شمارهٔ ۱۴۱عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث
  3. شمارهٔ ۱۴۲بر طبع ساده زود شود خوشگوار بحث
  4. شمارهٔ ۱۴۳فسون خط تو پیغام بعثت و شب داج
  5. شمارهٔ ۱۴۴ای کعبه که گردت ننشیند به صفا هیچ
  6. شمارهٔ ۱۴۵گوش گل می‌درد از مژده هنگام صبوح
  7. شمارهٔ ۱۴۶دهل و نای دریدیم به آوازه صبح
  8. شمارهٔ ۱۴۷مانده ام با دلی از هجر عزیزان مجروح
همه‌ی غزلیات ←

نظیری نیشابوری درباره‌ی نظیری نیشابوری

محمدحسین نظیری نیشابوری (زادهٔ نیمهٔ دوم سدهٔ دهم هجری قمری در نیشابور، درگذشتهٔ ۱۰۲۱ هجری قمری در آگرهٔ هند) از شاعران مؤلف و صاحب سبک تاریخ شعر پارسی به‌شمار می‌رود که بر جریانات شعری معاصر و بعد از خود تأثیری عمیق نهاد. وی پس از گذراندن تحصیلات، به شاعری روی آورد و برای آزمودن طبع، به کاشان که از مراکز مهم شعر پار...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.