پرش به محتوای اصلی
نیر تبریزی نیر تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۷۳

دلبر من به چهره چون زلف معنبر آورد

مهر نخوشه جا دهد مه به دو پیکر آورد

میوه ندید سرو را کس به جهان تو بوالعجب

از چه گلی که سرو تو میوهٔ شکّر آورد

صد ره اگر بری سرم شعلهٔ شمع پیکرم

سوزد و ریزد اشک خون تا سر دیگر آورد

زنده‌به‌گور اگر کند کس نکند ملامتش

مام بشر پس از تو گر حور مصوّر آورد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۵افسرده دلان شورت نادیده بسر دارد
  2. شمارهٔ ۷۶جان در خور خدنگ تو ابرو کمان نبود
  3. شمارهٔ ۷۷گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانند
  4. شمارهٔ ۷۸بتان چو زلف مسلسل به تاب می‌سازند
  5. شمارهٔ ۷۹در قیامت اگرم زلف تو زنجیر شود
  6. شمارهٔ ۸۰شانه هر دم که بر آن کاکل مشکین گذرد
  7. شمارهٔ ۸۱عمری که بی‌تو ای مه نوشاد می‌رود
  8. شمارهٔ ۸۲این خودسری که زلف تو ای دلربا کند
همه‌ی غزلیات ←

نیر تبریزی درباره‌ی نیر تبریزی

میرزا محمدتقی مامقانی یا میرزا محمدتقی حجة الاسلام، متخلص به «نیر» و مشهور به «نیر تبریزی» در ۱۲ جمادی الاولی ۱۲۴۸ ه.ق در شهر تبریز به دنیا آمد. تحصیلات را نزد پدرش آغاز کرد. او تا سال ۱۲۶۹ ه.ق به یادگیری مقدمات مشغول بود و در این سال پدر را از دست داد. وی که برای تکمیل تحصیلات خود در ۲۲ سالگی عازم عتبات عالیات شده بو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.