پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

غزلیات

شمارهٔ ۵۲

خلاق دو عالم بجز از فضل خدا نیست

او ذات و صفاتش بجز از سی و دو تا نیست

آن سی و دو تا اصل کمال است به تحقیق

خود نیست که در جانش از این سی و دو تا نیست

در ظاهر و باطن به مجازی و حقیقت

داننده و بیننده بجز فضل علا نیست

تقسیم سماوات و زمین کرده به شش روز

قایم شده بر عرش و بر این هیچ خطا نیست

آن جان که او پرورش از فضل خدا یافت

فی الجمله حق اوست، در این چون و چرا نیست

پس هست تجلیگه حق آدم خاکی

در صورت او دید، کسی را که ریا نیست

چون صورت او سی و دو آیات خدا بود

ای بی بصر! از آیت حق هیچ جدا نیست

بر ذات مصفا به کلام متکلم

هرکس که بدانست بر او موت و فنا نیست

بر فضل خدا تکیه نسیمی صمدی کرد

خونش دگر از طعنه شیطان دغا نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۴جانا بیا که صحبت جان بی تو هیچ نیست
  2. شمارهٔ ۵۵هر که با جام می لعل لبش همدم نیست
  3. شمارهٔ ۵۶ - مهاجرت از باکوخاک باد آن سر که در وی سر سودای تو نیست
  4. شمارهٔ ۵۷حیات زنده دلان جز به عشقبازی نیست
  5. شمارهٔ ۵۸نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیست
  6. شمارهٔ ۵۹خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشت
  7. شمارهٔ ۶۰آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشت
  8. شمارهٔ ۶۱ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشت
همه‌ی غزلیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.