پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

غزلیات

شمارهٔ ۵۵

هر که با جام می لعل لبش همدم نیست

در حریم حرم حرمت ما محرم نیست

دل به نیش است که هر نوش ندارد سودش

سینه زخمی است که خوشنود به هر مرهم نیست

کمر صحبت این راه ببندی ور نه

هر که زد بخیه بر اندام کله، ادهم نیست

زاهد ار از تو دم حال بپرسد گویش

صحبت جام طرب کش که از این به دم نیست

دیده بگشای و بر اعجاز نسیمی بنگر

کاین نسیم است که منفوخ به هر مریم نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۵۷حیات زنده دلان جز به عشقبازی نیست
  2. شمارهٔ ۵۸نرنجم از تو گرت سوی ما نگاهی نیست
  3. شمارهٔ ۵۹خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشت
  4. شمارهٔ ۶۰آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشت
  5. شمارهٔ ۶۱ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشت
  6. شمارهٔ ۶۲دل بی تو از نعیم دو عالم ملال یافت
  7. شمارهٔ ۶۳خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفت
  8. شمارهٔ ۶۴هر که را اندیشه زلف تو در دل جا گرفت
همه‌ی غزلیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.