پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

غزلیات

شمارهٔ ۲۷۳

با چنین رفتن، به منزل کی رسی؟

با چنین خصلت، به حاصل کی رسی؟

بس گرانجانی و بس اشتر تنی

در سبکروحان یکدل کی رسی؟

با چنین رفتن چگونه دم زنی؟

با چنین وصلت به واصل کی رسی؟

چون که اندر سر گشادی نیستی

در گشاد سر مشکل کی رسی؟

همچو آبی اندر این گل مانده ای

پس بیا از آب و از گل کی رسی؟

بگذر از خورشید و از مه چون خلیل

ورنه در خورشید کامل کی رسی؟

چون ضعیفی رو به فضل حق گریز

زان که بی مفضل به مفضل کی رسی؟

بی عنایت های آن دریای لطف

در چنین موجی به ساحل کی رسی؟

بی براق عشق و سعی جبرئیل

چون محمد در منازل کی رسی؟

بی پناهان را پناه خود کنی

در پناه شاه مقبل کی رسی؟

پیش بسم الله بسمل شو تمام

ورنه چون مردی به بسمل کی رسی؟

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۷۵ - ستایش فضل‌الله نعیمیدم حق دمید در ما، دم فضل لایزالی
  2. شمارهٔ ۲۷۶ - ستایش فضل‌الله نعیمیفضل حق می‌دهدم هردم از این می جامی
  3. شمارهٔ ۲۷۷گوهر دریای وحدت آدم است، ای آدمی
  4. شمارهٔ ۲۷۸بیار ای ساقی مهوش! می گلرنگ روحانی
  5. شمارهٔ ۲۷۹دل ما جای غم توست و تو هم می‌دانی
  6. شمارهٔ ۲۸۰به عشقت جان و دل دادم به غم زان گشتم ارزانی
  7. شمارهٔ ۲۸۱بیا ای احسن صورت! بیا ای اکمل معنی
  8. شمارهٔ ۲۸۲زلف را بر هر دو رخ جا می کنی
همه‌ی غزلیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.