پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

غزلیات

شمارهٔ ۱۹۶

ما حاصل از حیات رخ یار کرده‌ایم

عهدی به یار بسته و اقرار کرده‌ایم

منصور شد ز دولت عشق تو کار ما

بردار سر که عزم سر دار کرده‌ایم

ما ملتفت به زهد ریایی نمی‌شویم

زان، رو به کنج خانه خمار کرده‌ایم

صوفی به زهد ظاهر اگر فخر می‌کند

آن فخر ننگ ماست کز او عار کرده‌ایم

ما را عصا و خرقه و سجاده گو مباش

ما ترک بت‌پرستی و زنار کرده‌ایم

چون حسن یار تا ابد است از خلل بری

عهدی که با محبت دلدار کرده‌ایم

هردم به بوی وصل جمالش هزار عیش

با محرمان صاحب اسرار کرده‌ایم

بگذر ز زهد و زرق که ما این معاملات

در خانقاه و مدرسه بسیار کرده‌ایم

هرکس طلب کنند مرادی نسیمیا

ما اختیار از همه، دیدار کرده‌ایم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۹۸ما مرید پیر دیر و ساکن میخانه‌ایم
  2. شمارهٔ ۱۹۹چشم ما بینا به حق شد، ما به حق بینا شدیم
  3. شمارهٔ ۲۰۰صلاح از ما مجو زاهد که ما رندیم و قلاشیم
  4. شمارهٔ ۲۰۱با روی او مگو که ز گلزار فارغیم
  5. شمارهٔ ۲۰۲ای که نگذشتی ز رویش بر صراط مستقیم
  6. شمارهٔ ۲۰۳گوهر گنج حقیقت به حقیقت ماییم
  7. شمارهٔ ۲۰۴شق شد سماوات دخان از وجه خوب دلبران
  8. شمارهٔ ۲۰۵ناوک غمزه هر دمم می زند از کمین کمان
همه‌ی غزلیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.