پرش به محتوای اصلی
نسیمی نسیمی

غزلیات

شمارهٔ ۱۳

ای روز و شب خیال رخت همنشین ما

جاوید باد عشق جمالت قرین ما

آن دم که بود نقش وجودم عدم هنوز

مهر تو بود مونس جان حزین ما

ما سجده پیش قبله روی تو می کنیم

تا هست و بود قبله، همین است دین ما

ما را هوای جنت و خلد برین کجاست

روی تو هست جنت و خلد برین ما

روزی که دور چرخ دهد خاک ما به باد

نگذارد آستان تو، خاک جبین ما

ای خاتم جهان ملاحت به لطف و حسن

شد مهر مهر روی تو نقش نگین ما

تا در هوای مهر تو چون ذره گم شدیم

گو برمخیز دشمن از این پس به کین ما

هردم به چشم اهل وفا نازنین تر است

هرچند ناز می کند آن نازنین ما

هست آرزوی جان نسیمی وصال تو

ای آرزوی جان، نفس واپسین ما

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۵ - ستایش فضل‌الله نعیمیای رموز لوح رویت عنده ام‌الکتاب
  2. شمارهٔ ۱۶ای شب زلفت که روزش کس نمی بیند به خواب
  3. شمارهٔ ۱۷چون گشودم فال بخت از مصحف روی حبیب
  4. شمارهٔ ۱۸ای صفات تو عین موجودات
  5. شمارهٔ ۱۹زهی جمال تو مستجمع جمیع صفات
  6. شمارهٔ ۲۰ای کعبه جمال توام قبله صلات
  7. شمارهٔ ۲۱اگرچه چشمه نوش تو دارد آب حیات
  8. شمارهٔ ۲۲مرا در آتش غم، عشقت آن زمان انداخت
همه‌ی غزلیات ←

نسیمی درباره‌ی نسیمی

سید علی عمادالدین نسیمی متخلص به نسیمی (زادهٔ سال ‌۷۴۷ هجری قمری، مقتول به سال ۸۰۷ هجری قمری در حلب)، از شاعران صوفیِ بزرگِ زبان ترکی و متفکر حروفیه در قرن هشتم هجری بود. طبق نظر ادوارد براون وی متولد شهر بغداد بوده و برخی دیگر او را متولد شیراز یا برخی دیگر زادگاه وی را تبریز یا دیاربکر حدس می‌زنند. وی دو دیوان، یکی ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.