فهرست اشعار
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۱ که پرسد زین غریب خوار محزون
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۲ بشنو که چه گوید همیت دوران
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۳ چرخ پنداری بخواهد شیفتن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۴ دیر بماندم در این سرای کهن من
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۵ امهات و نبات با حیوان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۶ ای دننده همچو دن کرده رخان از خون دن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۷ در دلم تا به سحرگاه شب دوشین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۸ چه گوئی؟ ای شده زین گوی گردان پشت تو چوگان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۸۹ تا کی کنی گله که نه خوب است کار من
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۰ درد گنه را نیافتند حکیمان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۱ چند کنی جای چنین به گزین؟
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۲ این گنبد پیروزهٔ بی‌روزن گردان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۳ ای شده مفتون به قول‌های فلاطون،
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۴ بنگر بدین رباط و بدین صعب کاروان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۵ بر جانور و نبات و ارکان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۶ غریبی می چه خواهد یارب از من؟
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۷ از کین بت‌پرستان در هند و چین و ماچین
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۸ مکر و حسد را ز دل آوار کن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۹ ای افسر کوه و چرخ را جوشن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۰ چرخِ گردنده و اجرام و چهار ارکان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ چیست آن لشکر فریشتگان
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۲ جوانی شد، او را فراموش کن
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۳ ای مر تو را گرفته بت خوش‌زبان زبون،
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۴ از بهر چه، ای پیر هشیوار هنربین،
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۵ فریاد به لااله الا هو
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۶ چون فروماندی ز بد کردار خویش
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۷ ایا گشته غره به مکر زمانه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۸ گرگ آمده است گرسنه و دشت پر بره
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۹ دور باش ای خواجه زین بی‌مر گله
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۰ ناید هگرز از این یله گو باره
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۱ ای زود گرد گنبد بر رفته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۲ گشت جهان کودکی دوازده ساله
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۳ بدخو جهان تو را ندهد دسته
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۴ بسی کردم گه و بیگه نظاره
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۵ ای خورده خوش و کرده فراوان فره
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۶ به فرش و اسپ و استام و خزینه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۷ مکر جهان را پدید نیست کرانه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۸ داری سخنی خوب گوش یا نه؟
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۹ بگسل رسن از بی‌فسار عامه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۰ جهان دامگاهی است بس پر چنه
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۱ تا کی خوری دریغ ز برنائی؟
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۲ چو رسم جهان جهان پیش بینی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۳ گر نخواهی ای پسر تا خویشتن مجنون کنی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۴ ای کرده سرت خو به بی‌فساری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۵ ای آنکه ندیم باده و جامی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۶ ای آنکه به تن ز ارزوی مال چو نالی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۷ گشتن این گنبد نیلوفری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۸ ای عورت کفر و عیب نادانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۲۹ کارو کردار تو ای گنبد زنگاری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۰ سفله جهانا چو گرد گرد بنائی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۱ ای گشت زمان زمن چه می‌خواهی؟
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۲ ای غره شده به پادشائی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۳ جهان را نیست جز مردم شکاری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۴ ایا دیده تا روز شب‌های تاری
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۵ نماند کار دنیا جز به بازی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۶ بگذر ای باد دل‌افروز خراسانی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۷ گر خرد را بر سر هشیار خویش افسر کنی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۸ ای شده مشغول به ناکردنی،
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۳۹ ای مانده به کوری و تنگ حالی
- قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۰ تمییز و هوش و فکرت و بیداری
متن اشعار به نقل از گنجور.