پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۵

آسوده کسی که در کم و بیشی نیست

در بند توانگری و درویشی نیست

فارغ ز غم جهان و از خلق جهان

با خویشتنش بذره ای خویشی نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۷آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱۸آن بت که جمال و زینت مجلس ماست
  3. رباعی شمارهٔ ۱۱۹آن پیش روی که جان او پیش صف است
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۰آن تلخ سخنها که چنان دل شکن است
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۱آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۲آن جان که از او دلبر ما شادانست
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۳آن جاه و جمالی که جهان‌افروز است
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۴آن چشم فراز از پی تاب شده است
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.