پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۱۷

آن آتش ساده که ترا خورد و بکاست

آن ساده به از دو صد نگار زیبا است

آن آتش شهوت که چو صاف و ساده است

بنگر چه نگاران که از آن آتش خاست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۱۹آن پیش روی که جان او پیش صف است
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۰آن تلخ سخنها که چنان دل شکن است
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۱آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۲آن جان که از او دلبر ما شادانست
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۳آن جاه و جمالی که جهان‌افروز است
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۴آن چشم فراز از پی تاب شده است
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۵آن چشم که خون گشت غم او را جفت است
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۶آن چیست کز او سماعها را شرف است
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.