پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۱

آنجا که توئی همه غم و جنگ و جفاست

چون غرقهٔ ما شدی همه لطف و وفاست

گر راست شوی هر آنچه ماراست تراست

ور راست نه‌ای چپ ترا گیرم راست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۳آن جاه و جمالی که جهان‌افروز است
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۴آن چشم فراز از پی تاب شده است
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۵آن چشم که خون گشت غم او را جفت است
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۶آن چیست کز او سماعها را شرف است
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۷آن چیست که لذتست از او در صورت
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۸آن خواجه که بار او همه قند تر است
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۹آن دم که مرا بگرد تو دورانست
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۰آن را که بود کار نه زین یارانست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.