پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۴

آن چشم فراز از پی تاب شده است

تا ظن نبری که فتنه در خواب شده است

صد آب ز چشم ما روان کردی دی

امروز نگر که صد روان آب شده است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۶آن چیست کز او سماعها را شرف است
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۷آن چیست که لذتست از او در صورت
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۸آن خواجه که بار او همه قند تر است
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۹آن دم که مرا بگرد تو دورانست
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۰آن را که بود کار نه زین یارانست
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۱آن را که خدای چون تو یاری داده است
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۲آن را که غمی باشد و بتواند گفت
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۳آن روح که بسته بود در نقش صفات
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.