پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۸

آن خواجه که بار او همه قند تر است

از مستی خود ز قند خود بیخبر است

گفتم که ازین شکر نصیبم ندهی

نی گفت ندانست که آن نیشکر است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۰آن را که بود کار نه زین یارانست
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۱آن را که خدای چون تو یاری داده است
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۲آن را که غمی باشد و بتواند گفت
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۳آن روح که بسته بود در نقش صفات
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۴آن روی ترش نیست چنینش فعل است
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۵آن سایهٔ تو جایگه و خانهٔ ما است
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۶آن شاه که خاک پای او تاج سر است
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۷آن شب که ترا به خواب بینم پیداست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.