پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۰

آن تلخ سخنها که چنان دل شکن است

انصاف بده چه لایق آن دهن است

شیرین لب او تلخ نگفتی هرگز

این بی‌نمکی ز شور بختی منست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۲آن جان که از او دلبر ما شادانست
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۳آن جاه و جمالی که جهان‌افروز است
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۴آن چشم فراز از پی تاب شده است
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۵آن چشم که خون گشت غم او را جفت است
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۶آن چیست کز او سماعها را شرف است
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۷آن چیست که لذتست از او در صورت
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۸آن خواجه که بار او همه قند تر است
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۹آن دم که مرا بگرد تو دورانست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.