پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۶۲۵

گر ماه شب افروزان روپوش روا دارد

گیرم که بپوشد رو بو را چه دوا دارد

گر نیز بپوشد رو ور نیز ببرد بو

از خنبش روحانی صد گونه گوا دارد

آن مه چو گریزانه آید سپس خانه

لیکن دل دیوانه صد گونه دغا دارد

غم گرچه بود دشمن گو  بد سر او با من

با مرغ دلم گوید کو دام کجا دارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۶۲۷عاشق به سوی عاشق زنجیر همی‌درد
  2. غزل شمارهٔ ۶۲۸ای دوست‌! شکر بهتر یا آنک شکر سازد‌؟
  3. غزل شمارهٔ ۶۲۹عاشق چو منی باید می‌سوزد و می‌سازد
  4. غزل شمارهٔ ۶۳۰گر دیو و پری حارس باتیغ و سپر باشد
  5. غزل شمارهٔ ۶۳۱نومید مشو جانا، کاومید پدید آمد
  6. غزل شمارهٔ ۶۳۲عید آمد و عید آمد وان بخت سعید آمد
  7. غزل شمارهٔ ۶۳۳شمس و قمرم آمد سمع و بصرم آمد
  8. غزل شمارهٔ ۶۳۴نک ماه رجب آمد تا ماه عجب بیند
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.