پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۸۸۶

نی نی به از این باید با دوست وفا کردن

نی نی کم از این باید تقصیر و جفا کردن

زخمی که زند دستت بر عاشق سرمستت

نتواند غیر تو تدبیر دوا کردن

مرغی که چشد یک دم از دانه دام تو

در خاطر او ناید آهنگ هوا کردن

ای کار دو چشم تو بی‌جرم و گنه کشتن

وی کار دو لعل تو حاجات روا کردن

خوش واقعه‌ای دارد دل با غم عشق تو

نی روی فروخوردن نی رای رها کردن

دعوی صفا کردن در عشق تو نیکو نیست

با جان صفا چه بود تفسیر صفا کردن

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۸۸۸بیا بوسه به چند است از آن لعل مثمن
  2. غزل شمارهٔ ۱۸۸۹دل دل دل تو دل مرا مرنجان
  3. غزل شمارهٔ ۱۸۹۰با روی تو کفر است به معنی نگریدن
  4. غزل شمارهٔ ۱۸۹۱ما دست تو را خواجه بخواهیم کشیدن
  5. غزل شمارهٔ ۱۸۹۲هر شب که بود قاعده سفره نهادن
  6. غزل شمارهٔ ۱۸۹۳صد گوش نوم باز شد از راز شنودن
  7. غزل شمارهٔ ۱۸۹۴گر زانک ملولی ز من ای فتنه حوران
  8. غزل شمارهٔ ۱۸۹۵بفریفتیم دوش و پرندوش به دستان
همه‌ی غزلیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.