پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۱

گوشت کجا به ناله‌ام ای‌دل فریب هست

آن گلبنی که صد چو منت عندلیب هست

در وادیی که شوق بود راهبر چه باک

گر هر قدم هزار فراز و نشیب هست

دعوای ناتوانیت ای خسته کی سزاست

تا قوت کشیدن ناز طبیب هست

کوشش چه لازمست که از خوان وصل یار

خواهد رسید قسمت ما گر نصیب هست

نالم کی از جفای تو داغم از این که نیست

بهر منت وفا و برای رقیب هست

مشتاق را ز ناله مکن منع بر درت

هرجا گلیست زمزمه عندلیب هست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۳ز ناز هرگزت از من اگر سئوالی نیست
  2. شمارهٔ ۸۴جز عشق که اشرف بود از جمله کمالات
  3. شمارهٔ ۸۵از دوست قالب من دیوانه پرشده است
  4. شمارهٔ ۸۶به ناله صبحدمم بلبل خوش‌الحان گفت
  5. شمارهٔ ۸۷بگذر از دیر و حرم جانانه جای دیگر است
  6. شمارهٔ ۸۸کجا ز قهر تو غیر از توام پناهی هست
  7. شمارهٔ ۸۹بر اوست رحم که درمانده دل افتاده است
  8. شمارهٔ ۹۰گر بعاشق سر عتابش نیست
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.