پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۳

ز ناز هرگزت از من اگر سئوالی نیست

بدین خوشم که بدل از منت ملالی نیست

اگر بخاک نیفتم ز آشیان چکنم

مراکه قوت پرواز هست و بالی نیست

مجو نشاط طبیعت ز محفلی کانجا

میانه دو نگه گفتگوی حالی نیست

کی آن ز حال سیه‌بخت عشق آگاه است

که تیره‌روز ز سودای خط و خالی نیست

مجو ز بلبل دستان سرای عشق نوا

در آن ریاض که مرغ ضعیف نالی نیست

چه داند آنچه به پیرانه سرکشم از عشق

کسیکه شیفته طفل خوردسالی نیست

زند بخرمن هستی گر آتشم چه عجب

مزاج سرکش او را که اعتدالی نیست

ز وصل یار وگر فال میزنی مشتاق

بگوبگو که ازین به خجسته فالی نیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۵از دوست قالب من دیوانه پرشده است
  2. شمارهٔ ۸۶به ناله صبحدمم بلبل خوش‌الحان گفت
  3. شمارهٔ ۸۷بگذر از دیر و حرم جانانه جای دیگر است
  4. شمارهٔ ۸۸کجا ز قهر تو غیر از توام پناهی هست
  5. شمارهٔ ۸۹بر اوست رحم که درمانده دل افتاده است
  6. شمارهٔ ۹۰گر بعاشق سر عتابش نیست
  7. شمارهٔ ۹۱بر لب بغیر ناله که دمساز مانده است
  8. شمارهٔ ۹۲بر بلبل آنچه از ستم باغبان گذشت
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.