پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰

دور از توام بجز غم و رنج و ملال چیست

باشم بحال مرگ مپرسم که حال چیست

گفتم خیال وصل تو دارم بخشم گفت

من کیستم که ای تو ترا در خیال چیست

در دم بود کشنده دگر از دوا مگو

بس کن طبیب درد سر این قیل و قال چیست

فریادرس ندیده درین دشت هیچ کس

این آه و ناله جرس هرزه نال چیست

بر باد رفت خاک من از جورت وز من

درد ترا هنوز غبار ملال چیست

نگذشته بطرف چمن گر تو صبح‌گاه

گل را ز شبنم این عرق انفعال چیست

مشتاق بسکه تشنه لب آب تیغ تست

نشناسد اینکه خون چه و آب زلال چیست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲زد قدم هرکس به گیتی پیشه دیگر گرفت
  2. شمارهٔ ۸۳ز ناز هرگزت از من اگر سئوالی نیست
  3. شمارهٔ ۸۴جز عشق که اشرف بود از جمله کمالات
  4. شمارهٔ ۸۵از دوست قالب من دیوانه پرشده است
  5. شمارهٔ ۸۶به ناله صبحدمم بلبل خوش‌الحان گفت
  6. شمارهٔ ۸۷بگذر از دیر و حرم جانانه جای دیگر است
  7. شمارهٔ ۸۸کجا ز قهر تو غیر از توام پناهی هست
  8. شمارهٔ ۸۹بر اوست رحم که درمانده دل افتاده است
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.