پرش به محتوای اصلی
مشتاق اصفهانی مشتاق اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۷۹

اگر حرم بود ار دیرخانه خانه تست

بهر دری که نهم سر بر آستانه تست

چه طایری تو که طوبی سزد که رشگ برد

بر آن درخت که بر شاخش آشیانه تست

مرا تو مردمک دیده مکش زینهار

قدم ز خانه چشمم که خانه خانه تست

چه احتیاج بغواصیم درین قلزم

مراکه دل صدف گوهر یگانه تست

مکش سر از کفم ای زلف یار سوزم چند

بداغ حسرت سرپنجه‌ای که شانه تست

گهرفشان چو رگ ابر نوبهار چراست

زبانم ارنه کلید در خزانه تست

بسلسبیل نشویم ز رخ غبار درت

که آب روی من از خاک آستانه تست

تو خود چه نغمه‌سرائی که بر فلک مشتان

برقص زهره ز گلبانگ عاشقانه تست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۱گوشت کجا به ناله‌ام ای‌دل فریب هست
  2. شمارهٔ ۸۲زد قدم هرکس به گیتی پیشه دیگر گرفت
  3. شمارهٔ ۸۳ز ناز هرگزت از من اگر سئوالی نیست
  4. شمارهٔ ۸۴جز عشق که اشرف بود از جمله کمالات
  5. شمارهٔ ۸۵از دوست قالب من دیوانه پرشده است
  6. شمارهٔ ۸۶به ناله صبحدمم بلبل خوش‌الحان گفت
  7. شمارهٔ ۸۷بگذر از دیر و حرم جانانه جای دیگر است
  8. شمارهٔ ۸۸کجا ز قهر تو غیر از توام پناهی هست
همه‌ی غزلیات ←

مشتاق اصفهانی درباره‌ی مشتاق اصفهانی

میر سید علی اصفهانی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان بود. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار و از بنیان‌گذاران سبک دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت فولاد اص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.