پرش به محتوای اصلی
غروی اصفهانی غروی اصفهانی

غزلیات

شمارهٔ ۲۳

ای داغ تو لالۀ باغ دلم

وی سوز تو نور چراغ دلم

ای ترا ز لطف تو گلشن جان

وی تازه ز قهر تو داغ دلم

سرگشتۀ کوی تو شد دل من

هرگز نروی بسراغ دلم

امید که هیچ مباد تهی

از بادۀ شوق ایاغ دلم

حقا که فراق تن و جانم

خوشتر باشد ز فراغ دلم

این نامۀ شوق از مفتقر است

یعنی که رسول بلاغ دلم

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۵آن کیست که بستۀ بند تو نیست
  2. شمارهٔ ۲۶گر باده دهد بر باد مرا
  3. شمارهٔ ۲۷از نرگس مست تو مخمورم
  4. شمارهٔ ۲۸هرجا که بسوی تو می بینم
  5. شمارهٔ ۲۹تا گوهر عشق اندوخته‌ام
  6. شمارهٔ ۳۰از یار نیاز ندیده کسی
  7. شمارهٔ ۳۱تنها نه منم به کمند هوا
  8. شمارهٔ ۳۲آن سینه که تیر ترا هدفست
همه‌ی غزلیات ←

غروی اصفهانی درباره‌ی غروی اصفهانی

محمدحسین غروی اصفهانی(۱۲۹۶ هـ.ق _ ۱۳۶۱ هـ.ق) معروف به «کمپانی اصفهانی» فقیه، شاعر و از مجتهدین مشهور معاصر شیعهٔ امامیه بود. وی در اشعارش، «مفتقر» تخلص می‌کرد. وی در روز دوم محرم سال ۱۲۹۶ هجری قمری در کاظمین به دنیا آمد. او که فرزند «محمدحسن» یکی از بازرگانان متدین و ثروتمند بود از این موقعیت در راه تحصیل علم و علوم ا...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.