پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۵۸

کام دل غیر از کجا بدهد

مطلب بنده را خدا بدهد

به کسی عجز کن که قدرت او

مطلبت را به مدعا بدهد

دل خود را به دست آنکس ده

که تواند به دل صفا بدهد

حرز خود کن دعای شاهی را

که نجاتت ز هر بلا بدهد

همت می‌فروش را نازم

که کَفَش کام هر گدا بدهد

زاهدی کو که یک پیاله شراب

از سر رغبت و رضا بدهد

در میخانه روز و شب باز است

بخت توفیق تا کرا بدهد

می‌کنم توبه گر کسی باشد

که مرا توبه بی‌ریا بدهد

رو دهد عیش اگر لب ساقی

مژده عیدی‌ای به ما بدهد

همچو مجذوب هر چه خواست دلت

از علی خواه تا خدا بدهد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۰کی وعده‌های لعل تو از یاد میرود
  2. شمارهٔ ۶۱ناله مستانه‌ام بخت مرا هشیار کرد
  3. شمارهٔ ۶۲خون افسرده شد آن دل که به قاتل نرسید
  4. شمارهٔ ۶۳حرفی به چمن از غم آن نوش‌لب افتاد
  5. شمارهٔ ۶۴شبی در انتظار صبح بودم ماه پیدا شد
  6. شمارهٔ ۶۵دل گواهی می‌دهد البتّه یارم می‌رسد
  7. شمارهٔ ۶۶ظاهراً از بنده حرفی با تو پنهان گفته‌اند
  8. شمارهٔ ۶۷باز راهم به در خانه خمّار افتاد
همه‌ی غزلیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.