پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

غزلیات

شمارهٔ ۲۰۶

باده ناب را تماشا کن

صافی آب را تماشا کن

بنشین بر کنار کشتی می

عالم آب را تماشا کن

با خیالش سری به زانو نه

مزه خواب را تماشا کن

چون درآیی به بزم ما غافل

رنگ مهتاب را تماشا کن

از دهانت به هیچ راضی نیست

دل بی‌تاب را تماشا کن

بنشین در میان دیده و دل

بحر سیم‌آب را تماشا کن

تا برد کوه کوه غم ز دلت

کوه سرخ‌آب را تماشا کن

لعن کن بر یزید و پیرو او

مزه آب را تماشا کن

بگذر از عیب خلق چون مجذوب

روی احباب را تماشا کن

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۲۰۸بازم تو غارت خرد و هوش کرده‌ای
  2. شمارهٔ ۲۰۹ای روشن از خاک درت چشم جهان‌بین‌ همه
  3. شمارهٔ ۲۱۰ز ناز طعنه خوبی بر آفتاب زده‌
  4. شمارهٔ ۲۱۱نه سروت می‌توانم گفت نه ماه
  5. شمارهٔ ۲۱۲شده در شیشه ما بی‌تو می ناب گره
  6. شمارهٔ ۲۱۳سحر چون رخ نماید آفتاب آهسته آهسته
  7. شمارهٔ ۲۱۴رویی‌ست که عالم از تو دیده
  8. شمارهٔ ۲۱۵ماهی که کسب نور کند آفتاب از او
همه‌ی غزلیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.