پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸۲

عافیت را بر زمین گردی نماند

مردمی را در جان مردی نماند

خاک بر فرق جهان زان کز وفا

در همه روی زمین گردی نماند

زان نمی خیزد چمن کز بهر او

مرصبا را هم دم سردی نماند

کیمیا شد زر چنان کز رنگ او

بوستان را هم گل زردی نماند

غصه را بر خود فروبر، خسروا

چون همه درد است و همدردی نماند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸۴هر که را یاری چو تو سرکش بود
  2. شمارهٔ ۷۸۵هر که را با تو سر و کاری بود
  3. شمارهٔ ۷۸۶آنچه بتوان، در غمت جان می کشد
  4. شمارهٔ ۷۸۷ترک من چون تیر مژگان برکشد
  5. شمارهٔ ۷۸۸ای که بر من جور تو بسیار شد
  6. شمارهٔ ۷۸۹آخر این دردم به درمان کی رسد
  7. شمارهٔ ۷۹۰لعل شیرینی چو خندان می‌شود
  8. شمارهٔ ۷۹۱شکل موزونت که در دل جا کند
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.