پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۷۸۱

خیمه نوروز بر صحرا زدند

چار طاق لعل بر خارا زدند

لاله را بنگر که گویی عرشیان

کرسی از یاقوت بر مینا زدند

کارداران بهار از روز گل

زال زر بر روضه خضرا زدند

از حرم طارم نشینان چمن

خرگه گلریز بر صحرا زدند

گوشه های باغ ز آب چشم ابر

خنده ها بر چشمهای ما زدند

در هوای مجلس جمشید عهد

غلغل اندر طارم اعلا زدند

باد نوروزش همایون، کاین ندا

قدسیان در عالم بالا زدند

مطربان طبع خسرو گاه نطق

طعنه ها بر بلبل گویا زدند

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۷۸۳بزم ما را یک دو خواب آلوده اند
  2. شمارهٔ ۷۸۴هر که را یاری چو تو سرکش بود
  3. شمارهٔ ۷۸۵هر که را با تو سر و کاری بود
  4. شمارهٔ ۷۸۶آنچه بتوان، در غمت جان می کشد
  5. شمارهٔ ۷۸۷ترک من چون تیر مژگان برکشد
  6. شمارهٔ ۷۸۸ای که بر من جور تو بسیار شد
  7. شمارهٔ ۷۸۹آخر این دردم به درمان کی رسد
  8. شمارهٔ ۷۹۰لعل شیرینی چو خندان می‌شود
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.