پرش به محتوای اصلی
امیرخسرو دهلوی امیرخسرو دهلوی

غزلیات

شمارهٔ ۱۰۱۷

هوایی خرم است و هر طرف باران همی بارد

نگویم قطره کز بالا گل و ریحان همی بارد

نگون سر شاخهای سبزه گویی در همی جنبد

ز بس کابر در افشان لولوی غلتان همی بارد

چکان قطره ز سرهای انار تازه پنداری

که هر دانه که بوده ست اندرون پنهان همی بارد

خوش آن وقتی که مطرب در سماع، و نیکوان سرخوش

خرامان در میان سبزه و باران همی بارد

ز بهر پای خوبان را بساط سبزه می شوید

هر آبی کز هوا بر سبزه بستان همی بارد

ولی هر قطره بر جان آب داده هست چون پیکان

جدا افتاده ای را کز مژه طوفان همی بارد

هوای ابر با هم‌صحبتان، خسرو، غنیمت دان

که عیش و خوش دلی از صحبت ایشان همی بارد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۱۰۱۹چو صبح از روی نورانی نقاب تار بگشاید
  2. شمارهٔ ۱۰۲۰سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد
  3. شمارهٔ ۱۰۲۱هوای بوستان خوش گشت و باده لطف جان دارد
  4. شمارهٔ ۱۰۲۲دل از رخ تو به گل های تازه رو نرود
  5. شمارهٔ ۱۰۲۳رسید موسم عید و صلای می درداد
  6. شمارهٔ ۱۰۲۴آنی که از کرشمه و نازت سرشته‌اند
  7. شمارهٔ ۱۰۲۵به کوی عاشقی از عافیت نشان ندهند
  8. شمارهٔ ۱۰۲۶باز ابر آمد و بر سبزه درافشانی کرد
همه‌ی غزلیات ←

امیرخسرو دهلوی درباره‌ی امیرخسرو دهلوی

امیرخسرو دهلوی عارف و شاعر بزرگ پارسی‌گوی هند در سال ۶۵۱ هجری قمری در دهلی متولد شد. ( با استناد به این بیت منتسب به او سال تولد وی ۶۵۲ است: آنچه به تاریخ ز هجرت گذشت بود سنه ششصد و هشتاد و هشت سال من امروز اگر بر رسی راست بگویم همه شش بود و سی ). پس از کسب معلومات به شاعری پرداخت و در دربار پادشاهان هند تقرب حاص...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.