خیام
رباعی ۸۱
روزی که نهالِ عمر من کنده شود،
و اجزام ز یک دگر پراکنده شود
گر زان که صراحیی کُنند از گِل من،
حالی که ز باده پُر کنی زنده شود
خیام
ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
- رباعی ۸۳* یاران به موافقت چو دیدار کنید
- رباعی ۸۴* آنان‌که اسیر عقل و تمییز شدند
- رباعی ۸۵* ای صاحب فتوا، ز تو پرکارتریم
- رباعی ۸۶شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی
- رباعی ۸۷* گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست
- رباعی ۸۸گویند بهشت و حورعین خواهد بود
- رباعی ۸۹* گویند: بهشت و حور و کوثر باشد
- رباعی ۹۰* گویند بهشتِ عَدْن با حور خوش است
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.