رباعی ۹۰

ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

1. رباعی ۹۲* من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
2. رباعی ۹۳چون نیست مقام ما در این دهر مُقیم
3. رباعی ۹۴چون آمدنم به من نَبُد روز نخست
4. رباعی ۹۵چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخ
5. رباعی ۹۶* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی
6. رباعی ۹۷* ساقی غمِ من بلند‌آوازه شده‌ است
7. رباعی ۹۸* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
8. رباعی ۹۹* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم