رباعی ۹۲

ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

1. رباعی ۹۴چون آمدنم به من نَبُد روز نخست
2. رباعی ۹۵چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخ
3. رباعی ۹۶* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی
4. رباعی ۹۷* ساقی غمِ من بلند‌آوازه شده‌ است
5. رباعی ۹۸* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
6. رباعی ۹۹* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم
7. رباعی ۱۰۰از من رَمَقی به سعی ساقی مانده‌ است