خیام
رباعی ۹۵
چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخ
پیمانه چو پر شود، چه شیرین و چه تلخ
خوش باش که بعد از من و تو ماه بسی
از سَلْخ به غُرّه آید، از غُرّه به سَلْخ!
خیام
ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
- رباعی ۹۷* ساقی غمِ من بلند‌آوازه شده است
- رباعی ۹۸* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
- رباعی ۹۹* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم
- رباعی ۱۰۰از من رَمَقی به سعی ساقی مانده است
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.