پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۹۶

* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی

جز باده و جز سَماع و جز یار مجوی

بر کَفْ قَدَحِ باده و بر دوشْ سبو

مِی نوش کن ای نگار و بیهوده مگوی

ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

  1. رباعی ۹۸* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
  2. رباعی ۹۹* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم
  3. رباعی ۱۰۰از من رَمَقی به سعی ساقی مانده‌ است
همه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.