پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۹۴

چون آمدنم به من نَبُد روز نخست

وین رفتنِ بی‌مراد عَزمی‌ست درست

برخیز و میان ببند ای ساقی چُسْت

کاندوهِ جهان به می فرو خواهم‌ شست

ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

  1. رباعی ۹۶* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی
  2. رباعی ۹۷* ساقی غمِ من بلند‌آوازه شده‌ است
  3. رباعی ۹۸* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
  4. رباعی ۹۹* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم
  5. رباعی ۱۰۰از من رَمَقی به سعی ساقی مانده‌ است
همه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.