خیام
رباعی ۹۱
کس خُلْد و جَحیم را ندیده است ای دل
گویی که از آن جهان رسیده است ای دل؟
امّید و هراسِ ما به چیزی‌ست کزان
جز نام، نشانی نه پدید است ای دل!
خیام
ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
- رباعی ۹۳چون نیست مقام ما در این دهر مُقیم
- رباعی ۹۴چون آمدنم به من نَبُد روز نخست
- رباعی ۹۵چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخ
- رباعی ۹۶* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی
- رباعی ۹۷* ساقی غمِ من بلند‌آوازه شده است
- رباعی ۹۸* تُنْگی میِ لَعْل خواهم و دیوانی
- رباعی ۹۹* من ظاهرِ نیستی و هستی دانم
- رباعی ۱۰۰از من رَمَقی به سعی ساقی مانده است
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.