پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۸۵

* ای صاحب فتوا، ز تو پرکارتریم

با این‌همه مستی، از تو هشیارتریم

تو خونِ کَسان خوری و ما خونِ رَزان

انصاف بده، کدام خون‌خوارتریم؟

ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

  1. رباعی ۸۷* گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست
  2. رباعی ۸۸گویند بهشت و حورعین خواهد‌ بود 
  3. رباعی ۸۹* گویند: بهشت و حور و کوثر باشد
  4. رباعی ۹۰* گویند بهشتِ عَدْن با حور خوش است
  5. رباعی ۹۱کس خُلْد و جَحیم را ندیده‌ است ای دل
  6. رباعی ۹۲* من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
  7. رباعی ۹۳چون نیست مقام ما در این دهر مُقیم
  8. رباعی ۹۴چون آمدنم به من نَبُد روز نخست
همه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.