رباعی ۸۸

ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

1. رباعی ۹۰* گویند بهشتِ عَدْن با حور خوش است
2. رباعی ۹۱کس خُلْد و جَحیم را ندیده‌ است ای دل
3. رباعی ۹۲* من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
4. رباعی ۹۳چون نیست مقام ما در این دهر مُقیم
5. رباعی ۹۴چون آمدنم به من نَبُد روز نخست
6. رباعی ۹۵چون عمر به سر رسد، چه بغداد چه بلخ
7. رباعی ۹۶* جُز راهِ قَلَندرانِ میخانه مپوی
8. رباعی ۹۷* ساقی غمِ من بلند‌آوازه شده‌ است