پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۸۰

* چندان بخورم شراب، کاین بوی شراب

آید ز تُراب، چون روم زیرِ تُراب

گر بر سر خاک من رسد مَخموری

از بوی شراب من شود مست و خراب

ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

  1. رباعی ۸۲* در پای اجل چو من سرافکنده شوم
  2. رباعی ۸۳* یاران به موافقت چو دیدار کنید
  3. رباعی ۸۴* آنان‌که اسیر عقل و تمییز شدند
  4. رباعی ۸۵* ای صاحب فتوا، ز تو پرکارتریم
  5. رباعی ۸۶شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی
  6. رباعی ۸۷* گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست
  7. رباعی ۸۸گویند بهشت و حورعین خواهد‌ بود 
  8. رباعی ۸۹* گویند: بهشت و حور و کوثر باشد
همه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.