خیام
رباعی ۷۹
* چون درگذرم به باده شویید مرا
تلقین ز شرابِ ناب گویید مرا
خواهید به روز حَشْر یابید مرا؟
از خاکِ درِ میکده جویید مرا
خیام
ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
- رباعی ۸۱روزی که نهالِ عمر من کنده شود،
- رباعی ۸۲* در پای اجل چو من سرافکنده شوم
- رباعی ۸۳* یاران به موافقت چو دیدار کنید
- رباعی ۸۴* آنان‌که اسیر عقل و تمییز شدند
- رباعی ۸۵* ای صاحب فتوا، ز تو پرکارتریم
- رباعی ۸۶شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی
- رباعی ۸۷* گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست
- رباعی ۸۸گویند بهشت و حورعین خواهد بود
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.