پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۸۳

* یاران به موافقت چو دیدار کنید

باید که زِ دوست یاد بسیار کنید

چون بادهٔ خوشگوار نوشید به هم

نوبت چو به ما رسد نگونسار کنید

ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

  1. رباعی ۸۵* ای صاحب فتوا، ز تو پرکارتریم
  2. رباعی ۸۶شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی
  3. رباعی ۸۷* گویند که دوزخی بُوَد عاشق و مست
  4. رباعی ۸۸گویند بهشت و حورعین خواهد‌ بود 
  5. رباعی ۸۹* گویند: بهشت و حور و کوثر باشد
  6. رباعی ۹۰* گویند بهشتِ عَدْن با حور خوش است
  7. رباعی ۹۱کس خُلْد و جَحیم را ندیده‌ است ای دل
  8. رباعی ۹۲* من هیچ ندانم که مرا آنکه سرشت
همه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.