پرش به محتوای اصلی
خیام خیام

هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

رباعی ۷۶

من بی مِی ناب زیستن نتْوانم

بی باده، کشیدِ بارِ تن نتْوانم

من بندهٔ آن دَمَم که ساقی گوید:

«یک جام دگر بگیر» و من نتْوانم

ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]

  1. رباعی ۷۸* چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازید
  2. رباعی ۷۹* چون درگذرم به باده شویید مرا
  3. رباعی ۸۰* چندان بخورم شراب، کاین بوی شراب
  4. رباعی ۸۱روزی که نهالِ عمر من کنده ‌شود،
  5. رباعی ۸۲* در پای اجل چو من سرافکنده شوم
  6. رباعی ۸۳* یاران به موافقت چو دیدار کنید
  7. رباعی ۸۴* آنان‌که اسیر عقل و تمییز شدند
  8. رباعی ۸۵* ای صاحب فتوا، ز تو پرکارتریم
همه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] ←

خیام درباره‌ی خیام

حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.