خیام
رباعی ۷۵
مِی خوردن و شاد بودن آیین من است
فارغ بودن ز کفر و دین، دین من است
گفتم به عروسِ دَهْر: «کابین تو چیست؟»
گفتا:«دلِ خرّمِ تو کابینِ من است»
خیام
ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
- رباعی ۷۷امشب می جامِ یک مَنی خواهم کرد
- رباعی ۷۸* چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازید
- رباعی ۷۹* چون درگذرم به باده شویید مرا
- رباعی ۸۰* چندان بخورم شراب، کاین بوی شراب
- رباعی ۸۱روزی که نهالِ عمر من کنده شود،
- رباعی ۸۲* در پای اجل چو من سرافکنده شوم
- رباعی ۸۳* یاران به موافقت چو دیدار کنید
- رباعی ۸۴* آنان‌که اسیر عقل و تمییز شدند
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.