خیام
رباعی ۷۴
گر من ز می مُغانه مستم، هستم
گر کافِر و گَبْر و بت‌پرستم، هستم
هر طایفه‌ای به من گمانی دارد
من زانِ خودم، چنانکه هستم، هستم
خیام
ادامه‌ی هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴]
- رباعی ۷۶من بی مِی ناب زیستن نتْوانم
- رباعی ۷۷امشب می جامِ یک مَنی خواهم کرد
- رباعی ۷۸* چون مُرده شوم، خاکِ مرا گُم سازید
- رباعی ۷۹* چون درگذرم به باده شویید مرا
- رباعی ۸۰* چندان بخورم شراب، کاین بوی شراب
- رباعی ۸۱روزی که نهالِ عمر من کنده شود،
- رباعی ۸۲* در پای اجل چو من سرافکنده شوم
- رباعی ۸۳* یاران به موافقت چو دیدار کنید
درباره‌ی خیام
حکیم ابوالفتح عمربن ابراهیم الخیامی مشهور به «خیام» -فیلسوف و ریاضیدان و منجم و شاعر ایرانی- در سال ۴۳۹ هجری قمری در نیشابور زاده شد. وی در ترتیب رصد ملکشاهی و اصلاح تقویم جلالی همکاری داشت. وی اشعاری به زبان پارسی و تازی و کتاب‌هایی نیز به هر دو زبان دارد. از آثار او در ریاضی و جبر و مقابله، رسالهٔ «فی شرح ما اشکل من...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.