پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۵

دلدار مرا بدلبری نیست عدیل

در عین خمار چشمش افتاده علیل

مانند مهی که جبهه ی او بَدرَست

در بلده ندیدم قمری با اکلیل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹۷کاوس سرادق جلالست جمال
  2. شمارهٔ ۱۹۸بر گلشن روی عالم افروز تو خال
  3. شمارهٔ ۱۹۹ای شعر تو سرمایه ی دیوان کمال
  4. شمارهٔ ۲۰۰ای کلک تو تیز کرده بازار جلال
  5. شمارهٔ ۲۰۱خون شد جگرم ز دل که خون باد این دل
  6. شمارهٔ ۲۰۲ای صیت تو آب برده از باد شمال
  7. شمارهٔ ۲۰۳چون شمع بجز سوز جگر نپسندم
  8. شمارهٔ ۲۰۴تا کی دل شوریده مشوّش داریم
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.