پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۲

ای صیت تو آب برده از باد شمال

وز لفظ تو غرق در عرق آب زلال

در عین کمالی بمعالی و جلال

یا رب مرسادت خطر از عین کمال

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۴تا کی دل شوریده مشوّش داریم
  2. شمارهٔ ۲۰۵ای بس که ز دیده خون دل می بارم
  3. شمارهٔ ۲۰۶چون جان و دل از برای دلبر دارم
  4. شمارهٔ ۲۰۷آن سر که ز بهر تیغ تیز تو نهم
  5. شمارهٔ ۲۰۸ساقی بده آن باده که ما مستانیم
  6. شمارهٔ ۲۰۹هر نکته ی چون آب که می راند چشم
  7. شمارهٔ ۲۱۰من ملک جهانرا بسخن می گیرم
  8. شمارهٔ ۲۱۱من حلقه بگوش حلقه ی گوش توام
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.