پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۴

تا کی دل شوریده مشوّش داریم

رخساره بخون دل منقّش داریم

چون نیست یقین که حال فردا چه شود

امروز بنقد عیش خود خوش داریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۶چون جان و دل از برای دلبر دارم
  2. شمارهٔ ۲۰۷آن سر که ز بهر تیغ تیز تو نهم
  3. شمارهٔ ۲۰۸ساقی بده آن باده که ما مستانیم
  4. شمارهٔ ۲۰۹هر نکته ی چون آب که می راند چشم
  5. شمارهٔ ۲۱۰من ملک جهانرا بسخن می گیرم
  6. شمارهٔ ۲۱۱من حلقه بگوش حلقه ی گوش توام
  7. شمارهٔ ۲۱۲ای از دو جهان وصل تو مقصود دلم
  8. شمارهٔ ۲۱۳ای لفظ تو آب برده از دُرّ یتیم
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.