پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۹

ای شعر تو سرمایه ی دیوان کمال

از شعر تو بی بها شود سحر حلال

یک قطره ز بحر لطف طبعت بیقین

برتر باشد ز چشمه ی آب زلال

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۱خون شد جگرم ز دل که خون باد این دل
  2. شمارهٔ ۲۰۲ای صیت تو آب برده از باد شمال
  3. شمارهٔ ۲۰۳چون شمع بجز سوز جگر نپسندم
  4. شمارهٔ ۲۰۴تا کی دل شوریده مشوّش داریم
  5. شمارهٔ ۲۰۵ای بس که ز دیده خون دل می بارم
  6. شمارهٔ ۲۰۶چون جان و دل از برای دلبر دارم
  7. شمارهٔ ۲۰۷آن سر که ز بهر تیغ تیز تو نهم
  8. شمارهٔ ۲۰۸ساقی بده آن باده که ما مستانیم
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.